Krym - gdzie góry kąpią się w morzu

Wreszcie dotarliśmy do głównego celu naszego wyjazdu, czyli na skąpany we wrześniowym słońcu Krym.

Twierdza genueńska w Teodozji w wielu krajach byłaby ich najważniejszym zabytkiem. Tutaj jest zapomniana i chyba traktowana trochę jak zło konieczne. Ogromny teren twierdzy jest częściowo zabudowany, nie tylko domami mieszkalnymi, ale też blaszanymi barakami...

Koktebel to wg przewodnika idealne miesjce dla miłośników poezji, szybownictwa i ...

opalania się nago. Położony jest nieco na uboczu od głównych atrakcji półwyspu. Mimo to jest idealną bazą to zwiedzania bliższej i dalszej okolicy.

Miasto położone jest w pięknej zatoce otoczonej z wszystkich stron górami. Na zachód jest to ścisły rezerwat Kara-Dag ze słynnymi Złotymi Wrotami.

Do wyrastających wprost z morza Złotych Wrót organizowane są rejsy stateczkami, podczas których można podziwiać piękno skalistego wybrzeża Kara-Dag.

Na północny-wschód od miasta ciągną się wspaniałe plaże poprzecinane skalistymi cyplami stromo opadającymi do morza. Jest to prawdziwe królestwo nudystów. Szczególną popularnością cieszyły się okłady z miejscowego błota. Idąc brzegiem morza co krok można było spotkać ludzi, których jedynym ubraniem była skorupa z zaschniętego błota.

Twierdza genueńska w Sudaku, położona na stromym zboczu góruje nad okolicą.

Najbardziej chyba znany widok z twierdzy w Sudaku na Nowy Świat. Można go znaleźć chyba w każdym przewodniku.

Odessa

Jazda wagonem plackartnym jest przeżyciem samym w sobie...

Dworzec w Odessie, podobnie jak wszystkie inne na Ukrainie, bardziej przypomina pałac, niż znane nam na co dzień zaśmiecone i śmierdzące baraki PKP.

Prawdziwa turystka wykorzysta każdą chwilę żeby sprawdzić co jeszcze "TRZEBA KONIECZNIE ZOBACZYĆ" ;)

W Odessie roi się od pomników, przy których wszyscy robią sobie zdjęcia. Nie wiemy kto to był, ale cóż, nie będziemy przecież gorsi...

Śladami Wołodyjowskiego

Po nocy w pociągu, pełnej wrażeń i promili, ciężko było się skupić na podziwianiu piękna Czerniowców. Miasto wyróżnia sie na tle innych przede wszystkim czystością i bardzo dobrym stanem dróg i kamienic.

"Pijane wieże" cerkwii to jeden z symboli miasta...

Drugim jest okazały gmach uniwersytetu.

Niezwykle malowniczo położony nad wysokimi brzegami Dniestru zamek w Chocimiu był świadkiem wielu istotnych dla Polski wydarzeń historycznych.

Znany z "Trylogii" zamek w Kamieńcu Podolskim to perełka fortyfikacji, zachowana do dnia dzisiejszego w idealnym stanie.

Jedyna droga do zamku, otoczonego płynącymi w dole wodami rzeki Smotrycz, wiedzie Mostem Tureckim.

Zamek i Stare Miasto w calości otoczone są przez Smotrycz. Rzeka tworzy tu głęboki na 40m jar.

Niestety Stare Miasto bardzo ucierpiało w czasie II wojny światowej i do dnia dzisiejszego nie zostało odbudowane (patrząc na inne radzieckie "odbudowy" to chyba trzeba się z tego cieszyć).

Wiele budynków jest kompletnie zniszczonych, a o ich dawnej świetności świadczą już tylko zachowane detale, takie jak ta kuta brama.

Lwów

Na pierwszy ogień poszedł Lwów - miasto, o którym każdy, kto je zobaczył, wyraża się w samych superlatywach. Nie mieliśmy więc innego wyjścia jak tylko sprawdzić to na własnej skórze. Dawna stolica Galicji nie była jednak dla nas specjalnie gościnna, jakby testując naszą wytrzymałość, przywitała nas najpierw wichurą wzbijającą w powietrze tumany kurzu niczym podczas burzy piaskowej, potem gwałtowną burzą z ulewnym deszczem, a kiedy udało nam się w końcu wsiąść do tramwaju, to jeszcze mandatem za brak biletu za bagaż. W efekcie do hostelu dotarliśmy zmęczeni, przemoczeni i brudni ze strugami błota spływającymi po naszych twarzach. Potem było jednak już tylko lepiej. A kiedy trzy dni później wsiadaliśmy do nocnego pociągu do Czerniowiec, wiedzieliśmy, że do Lwowa koniecznie musimy jeszcze wrócić.

Rynek - serce starego Lwowa otoczony przepięknymi kamienicami ...

... z jeszcze piękniejszymi dziedzińcami.

Niestety nie wszystkie podwórka są w równie dobrym stanie. Większość jest bardzo zaniedbana i zniszczona.

Auta jeżdżące po ukraińskich drogach to w zasadzie przekrój przez całą historię motoryzacji.

I tak oto pierwszy przystanek w naszej podróży dobiegł końca. We Lwowie spędziliśmy cudowne trzy dni i przyszedł czas aby ruszyć dalej. Rano obudzimy się w Czerniowcach. Wcześniej jednak czeka nas jeszcze kilkugodzinna impreza w pociągu ze świeżo poznanymi Ukraińcami - współtowarzyszami podróży. Postawione na stoliku bułeczki, kanapki, suszone ryby i (przede wszystkim) wódki szybko znikały, a na ich miejsce pojawiały się nowe. Wreszcie całe zapasy musialy się skończyć, a my poszliśmy spać.

Kresy, Stepy Akermanu i inne opowieści czyli wakacje na Ukrainie

Z końcem września przyszedł wreszcie czas na długo wyczekiwany i w pełni zasłużony urlop. Na zapleczu Galerii Krakowskiej (czyli tzw. dworcu Kraków Główny) wsiedliśmy więc w pociąg i z godzinnym opóźnieniem ruszyliśmy na wschód.
O tym co się działo i co widzieliśmy po drodze opowiemy już wkrótce.