Na pierwszy ogień poszedł Lwów - miasto, o którym każdy, kto je zobaczył, wyraża się w samych superlatywach. Nie mieliśmy więc innego wyjścia jak tylko sprawdzić to na własnej skórze. Dawna stolica Galicji nie była jednak dla nas specjalnie gościnna, jakby testując naszą wytrzymałość, przywitała nas najpierw wichurą wzbijającą w powietrze tumany kurzu niczym podczas burzy piaskowej, potem gwałtowną burzą z ulewnym deszczem, a kiedy udało nam się w końcu wsiąść do tramwaju, to jeszcze mandatem za brak biletu za bagaż. W efekcie do hostelu dotarliśmy zmęczeni, przemoczeni i brudni ze strugami błota spływającymi po naszych twarzach. Potem było jednak już tylko lepiej. A kiedy trzy dni później wsiadaliśmy do nocnego pociągu do Czerniowiec, wiedzieliśmy, że do Lwowa koniecznie musimy jeszcze wrócić.
Rynek - serce starego Lwowa otoczony przepięknymi kamienicami ...
... z jeszcze piękniejszymi dziedzińcami.
Niestety nie wszystkie podwórka są w równie dobrym stanie. Większość jest bardzo zaniedbana i zniszczona.
"Pijane wieże" cerkwii to jeden z symboli miasta...
Drugim jest okazały gmach uniwersytetu.
Niezwykle malowniczo położony nad wysokimi brzegami Dniestru zamek w Chocimiu był świadkiem wielu istotnych dla Polski wydarzeń historycznych.
Znany z "Trylogii" zamek w Kamieńcu Podolskim to perełka fortyfikacji, zachowana do dnia dzisiejszego w idealnym stanie.
Jedyna droga do zamku, otoczonego płynącymi w dole wodami rzeki Smotrycz, wiedzie Mostem Tureckim.
Zamek i Stare Miasto w calości otoczone są przez Smotrycz. Rzeka tworzy tu głęboki na 40m jar.
Niestety Stare Miasto bardzo ucierpiało w czasie II wojny światowej i do dnia dzisiejszego nie zostało odbudowane (patrząc na inne radzieckie "odbudowy" to chyba trzeba się z tego cieszyć).
Wiele budynków jest kompletnie zniszczonych, a o ich dawnej świetności świadczą już tylko zachowane detale, takie jak ta kuta brama.
